De Punt door de jaren heen

De Punt is een karakteristiek wegdorp in Drenthe, dat zich uitstrekt langs de westzijde van het Noord-Willemskanaal. Het dorp beslaat een lengte van ongeveer drie kilometer en ligt tussen Vries in het zuiden en Eelde en Vliegveld Eelde in het noordwesten. Direct ten westen van De Punt ligt het dorp Yde. Aan de noordzijde grenst De Punt aan een bedrijventerrein met onder andere de bloemenveiling van Eelde.

Ten zuiden van het dorp ligt een rotonde, vanwaar een weg over het Noord-Willemskanaal leidt naar Gronings grondgebied. Deze route vormde vroeger de hoofdverbinding tussen Assen en Groningen. De provinciegrens tussen Drenthe en Groningen loopt iets oostelijker en volgt daar de loop van de Drentsche Aa. Over deze oude waterloop – die ter plaatse ook wel het Punterdiep wordt genoemd – ligt de Punterbrug.

De naam De Punt verwijst naar een vroegere veerpont die hier lag. Het woord ‘punt’ is een verbastering van ‘pont’. Lange tijd werd deze plek De Drentse Punt genoemd, ter onderscheiding van de overzijde van de Drentsche Aa, die bekend stond als De Groningse Punt. Die naam is inmiddels verdwenen, maar leeft nog voort in de naam van de voormalige stadsherberg bij de Punterbrug.

Het huidige dorp De Punt is van relatief recente datum. Rond 1850 stond er, afgezien van een tolhuis, nog geen enkel gebouw. Het gebied maakte toen deel uit van de marke van Yde. Pas vanaf de jaren 1920 verschijnt De Punt op kaarten, aanvankelijk onder de naam ‘Punt’. Vanaf de jaren 1950 wordt de naam ‘De Punt’ gebruikt. Daarvoor duidde de naam alleen het gebied rond de Drentsche Aa aan.

Voor wie meer wil weten over de vroege geschiedenis van De Punt, is het Drents Archief een waardevolle bron.

De Punt kreeg landelijke bekendheid door de treinkaping die hier plaatsvond in 1977. Op 23 mei van dat jaar werd een intercity van Assen naar Groningen ter hoogte van De Punt gekaapt door negen gewapende Zuid-Molukse jongeren. De trein kwam tot stilstand nabij de spoorwegovergang bij Glimmen.

De machinist en hoofdconducteur werden onder bedreiging van een vuurwapen gedwongen de trein te verlaten. Kort daarna mochten veertig reizigers de trein verlaten; de overige 45 passagiers werden gegijzeld. Onder hen bevond zich Annie Brouwer-Korf, later burgemeester van Utrecht, die op dat moment enkele weken zwanger was. Enkele dagen voor de bevrijding mocht zij vanwege haar zwangerschap de trein verlaten.

Na bijna drie weken kwam er een gewelddadig einde aan de gijzeling. Op zaterdagochtend 11 juni 1977 openden mariniers van de Bijzondere Bijstandseenheid (BBE) het vuur op de trein. Tegelijkertijd vlogen zes Starfighter-gevechtsvliegtuigen in laag tempo meerdere malen over de trein om de kapers te desoriënteren. De jongste van de piloten was Dick Berlijn, later Bevelhebber der Luchtstrijdkrachten en Commandant der Strijdkrachten.

De gijzeling duurde in totaal 482 uur (20 dagen). Bij de bevrijding kwamen twee gegijzelden en zes kapers om het leven.